Het gaat niet goed met politieke jongerenorganisaties. Leden en invloed hebben ze nauwelijks. Wat kunnen ze doen om zichzelf beter op de kaart te zetten?

Als jongerenorganisaties willen veranderen hebben ze een open blik op hun doelgroep nodig, maar ook een flinke dosis zelfkritiek. Het CDJA zegt dat ze jongeren bij de politiek betrekt en doet dat op drie manieren. Maar het is twijfelachtig of het CDJA haar missie waarmaakt.

1. Politieke vorming
Het CDJA wil jongeren vormen op politiek gebied. Wat vinden inactieve jongeren daarvan? Die vinden dat niet nodig. Inactieve jongeren vinden politiek belangrijk, zeggen de hoofdlijnen van de politiek te kennen en willen zich verdiepen als er aanleiding toe is. Politiek is een serieus onderwerp voor op school.

Met andere woorden: het CDJA wil politieke vorming voor jongeren… maar de jongeren die die vorming ‘nodig hebben’ niet. Het CDJA moet dit doel loslaten en eerlijk zijn: ze is slechts een netwerk voor jongeren met politieke ambities.

2. Invloed uitoefenen
Het CDJA wil daarnaast invloed uitoefenen. De inactieve doelgroep van het CDJA vindt dat heel belangrijk… bij verkiezingen. Op andere momenten hebben ze geen invloed nodig, want alles wordt al geregeld. Waarom zouden ze verdere invloed willen? Het levert niets op en ze zijn al druk genoeg.

Het CDJA wil contact met deze jongeren... maar willen die jongeren ook contact met het CDJA? Het CDJA moet eerlijk zijn: ze representeert alleen zichzelf. Wel kan het CDJA een kenniscentrum zijn met kennis van wat jongeren van politiek vinden.

3. Christendemocratie
Het CDJA wil tenslotte de Christendemocratie bevorderen. Inactieve jongeren zeggen: ‘Pim en Geert zijn tegen buitenlanders, Rita recht door zee en Jan sociaal. Wouter en Jan Peter zijn grijs. Maxime? Nooit van gehoord. Christendemo...?

Politieke elites vinden stromingen belangrijk, maar zegt het de CDJA-doelgroep ook iets? Het CDA kan dit misschien bereiken, maar voor jongeren kan het geen doelstelling zijn, omdat het jonge generaties niets zegt. Ideologie is niet interessant, alleen standpunten tellen.

Party & politics
Het CDJA zegt dat ze deze doelen bereikt onder het motto: ‘Party & Politics’. Maar de inactieve doelgroep zegt dat politiek niet leuk is maar saai, en ze vragen zich ook af waarom politiek leuk zou moeten zijn. Het CDJA doet wel vlot, maar dat zijn ze niet echt: nep dus. Het CDJA roept dat politiek leuk is… maar de doelgroep weet wel beter. Het CDJA moet eerlijk en realistisch zijn: hou op met het formuleren van een imago waar eigenlijk niemand in gelooft.

Wat is het realistische alternatief? Het CDJA is een kennisnetwerk: leden coachen elkaar bij hun politieke loopbaan en leren van elkaars politieke ervaringen, ze weten wat er onder jongeren speelt, omdat ze dit als hun taak zien en ze bedenken welke christendemocratische oplossingen daarbij horen. Het CDJA is dan net als nu een kleine club, maar wel een die heel effectief is.

Aan kennis over jongeren en politiek is veel behoefte: leden zullen straks een unieke expertise hebben en daardoor sneller carrière maken. De inactieve jongeren die het CDJA wil vertegenwoordigen worden straks beter gehoord zonder dat die jongeren er moeite voor hoeven te doen. Tenslotte wint ook de Christendemocratie, want het CDA is straks de enige partij met een kennisnetwerk.