Menno van der Veen is van mening dat feesten voor dertigers een nieuwe manier zijn om hun engagement te laten zien.

Dit optimisme is niet alleen ongeïnformeerd, maar ook naïef. Jonge burgers komen niet naar feesten om hun betrokkenheid te tonen, al willen de organisatoren het publiek graag iets anders laten geloven.

Mijn onderzoek naar popularisering van politiek laat zien dat jonge burgers zeer traditioneel denken over politiek. Zij keuren populaire initiatieven dan ook eensgezind af: ze zijn niet serieus, niet informatief en dragen niets bij aan een oplossing voor maatschappelijke problemen.

Optimisme
Tegelijk herkennen jonge burgers zich in het optimisme van de voorstanders: zij menen dat feesten jonge mensen kunnen aantrekken en enthousiasmeren.

Jongeren vinden feest en vermaak weliswaar niet relevant voor hun politieke ontwikkeling, maar wel voor die van 'anderen'. Zij verwachten dat anderen door popularisering politiek aantrekkelijker vinden en worden geïnformeerd. Dit is een cynische houding: hoewel op een feest politieke standpunten naar de achtergrond verdwijnen, weten leeftijdsgenoten zo weinig van politiek dat een feest voor hen al snel leerzaam is.

Ik heb bij de honderen jonge burgers die ik voor mijn onderzoek interviewde niemand kunnen vinden die zei zelf iets van een feest te leren of die beweerde hierdoor politiek betrokken te zijn geraakt. Wel projecteerde men dit vermoeden op anderen: een groep die men niet kent, nooit heeft ontmoet en waarvan het de vraag is of deze überhaupt bestaat.

Geen onderbouwing
Ook de initiatiefnemers van politieke feesten beweren dat anderen op deze manier betrokken raken, maar kunnen dit niet onderbouwen, zelfs niet met hun eigen ervaringen: zij zijn zelf vele malen geïnteresseerder dan hun ongeïnteresseerde doelgroep en hebben geen feesten nodig om hun betrokkenheid te tonen.

De hoge opkomst van jonge burgers bij deze feesten bewijst het gelijk van de organisatoren niet. De kans is groot dat de bezoekers andere redenen hebben dan het tonen van hun betrokkenheid. De uitdaging is om écht te weten wat er onder (jonge) burgers leeft en hoe ze kunnen worden aangesproken, en niet af te gaan op misleidende aannames.