De PVV maakt veel burgers enthousiaster over politiek en geeft hen hoop dat er iets gaat veranderen. Wie zijn de mensen die op Wilders stemmen?

Slechts twee procent van de Nederlandse bevolking is lid van een politieke partij. Partijen weten nauwelijks emoties op te roepen, hebben nauwelijks een stabiele achterban, hebben een gebrek aan vrijwilligers en kandidaten en ga zo maar door.

Partijen roepen nauwelijks emoties op en spreken nauwelijks tot de verbeelding: het zijn voor de meeste burgers saaie organisaties van oude mannen.

En toen kwam Pim Fortuyn. Een charismatische man met uitgesproken ideeën wist in korte tijd de harten van veel Nederlanders te veroveren. Hoewel Fortuyn niet meer leeft en de LPF ter ziele is, heeft Fortuyn toch een belangrijke erfenis achtergelaten: de opkomst van het rechtspopulisme in de Nederlandse politiek.

Rechtspopulisme was altijd een fenomeen uit het buitenland, van het Vlaams Belang, het Front National en de FPÖ.

Sinds Fortuyn is er een lange lijst van politici die in Nederland geprobeerd hebben met een rechts-populistische agenda de burger aan te spreken. Mat Herben, Hilbrand Nawijn, Marco Pastors, Joost Eerdmans, Rita Verdonk en Geert Wilders zijn de bekendste namen.

In een land waarin politieke partijen en politici altijd een lauw onthaal krijgen, is de opkomst van rechtspopulisten een opvallend fenomeen. Waar komt de aantrekkingskracht van de LPF, Trots op Nederland en de PVV vandaan?

Waarom weten deze partijen zich wel van een enthousiaste achterban te verzekeren, waar traditionele partijen dat nog maar nauwelijks kunnen? En waarom is de steun vaak zo vluchtig? Is het een puur inhoudelijke kwestie, of gaat het meer over presentatie, stijl en retoriek?